Ajis: Ada suratlah! Ramlee: Eh, apa daa… terpusing-pusing? Ajis: Cari dia punya kepala daa… Ramlee: Bacalah! Ajis: Eh, sekali syair daa… Sudin, Ramlee: Syair pun syairlah… bacalah, baca Ajis: Alkisah… Sudin: Ah, tayyib… Ajis: Alkisah maka tersebutlah kisah… Sudin: Tayyib… Ajis: Sang Kancil datang beramai-ramai, mengadap ke bawah duli yang maha mulia sultan Firaunnn… Ramlee: Mana Firaun pakai sultannn… Sudin: Entahh… Ramlee: Tak tau baca, kau mengarut. Tengok aku baca! Sudin: Kau tau baca ya? Ramlee: Hmm… hmm… jauh sangatlah… Sudin: Jauh, dekatlah sikit… eh, yang kau belek-belek kertas tu buat apa? Ramlee: Oh, dah kecik dah… kaca mata aku ketinggalanlah… Sudin: Hah! Kau dua-dua ni memang buta huruf! Kau tengok aku baca… Ajis: Aku taulah…
[Plinnggg!]
Sudin: Dia tulis… Arab! Ramlee: Arab pun arablah; kau bacalah, kami tak retilah… Sudin: Aku baca, ya… wal fadang fasiruul; ta’adu dil fokok kayu’eh; panasu tariquk… Ramlee: Eh, apa daa quk? Ajis: ? Sudin: Di padang pasir tak ada pokok kayu panas terik daa… Ramlee, Ajis: Oohh… Sudin: Wal kurma… Ramlee: Eh, apa daa buah kurma? Sudin: Eh, kau tau baca? Ramlee: Itu bunyi kurma? Sudin: Yalah… wal kurma… nak bukak fuasirul… kahabisanulazi… Ajis: Apa dia tu? Sudin: Buah kurma nak bikin bukak puasa sudah kehabisan… Ajis: Oohh… Ramlee: Sambung, sambung, sambung… Sudin: Ku pandungi kiri kanungi… Ramlee: Eh, apa daa kanungi? Sudin: Ku pandang kiri kanan… Ramlee, Ajis: Oohh… Sudin: Wal saki baki; tumfuk-tumfuk… tahi unta! Ramlee: Eh, apa daa pakai tahi unta pulak! Buta kayulah kau orang… Sudin: Engkau pun hentam keromo baca! Ramlee: Hah! Kita suruh Kak Aini baca, amacam? Sudin, Ajis: Ya, ya, ya!